Simona Supino

Polska fotografka dokumentalna mieszkająca w Warszawie. Pracuje jako freelancerka, realizując zlecenia dla międzynarodowych redakcji i organizacji pozarządowych oraz rozwijając autorskie projekty długoterminowe. Od 2014 roku dokumentuje wojnę w Ukrainie, koncentrując się na tym, jak długotrwały konflikt wpływa na codzienne życie, pamięć i tożsamość społeczeństwa. W swojej pracy podejmuje również tematy przymusowych migracji, granic oraz przemian społecznych i kulturowych w Europie Wschodniej.

Jej praktyka twórcza opiera się na długoterminowym researchu, budowaniu relacji z bohaterami i wielokrotnych powrotach do fotografowanych miejsc. Interesuje ją to, jak procesy polityczne, historyczne i społeczne wpływają na losy jednostek oraz jak ludzie odnajdują się w rzeczywistości naznaczonej konfliktem, przymusową migracją i zmianą. Fotografie jej autorstwa publikowały tak prestiżowe tytuły prasowe jak m.in. „Le Monde”, „Der Spiegel”, „Stern”, „The Guardian”, „Libération” czy „Wall Street Journal”.

Wind of Change

W 2017 roku fotografowałam pięcioletnie dzieci w Doniecku ubrane w radzieckie mundury i trzymające balony z Hello Kitty. Pięć lat później stałam w Buczy. Pomiędzy tymi dwoma momentami rozciąga się historia, którą dokumentuję od ponad dekady. Podróżując po terenach kontrolowanych przez Ukrainę oraz po samozwańczej Donieckiej Republice Ludowej, spotykałam społeczności podzielone przez historię, język i odmienne sposoby rozumienia rzeczywistości. Niewidzialna granica dzieliła rodziny, pamięć i wyobrażenia o przyszłości. Pełnoskalowa inwazja Rosji jedynie przyspieszyła proces, który rozpoczął się znacznie wcześniej. Życie toczyło się dalej, ale na nowych zasadach. Domy stawały się schronami, ruiny zamieniały się w osiedla, a wojna coraz głębiej przenikała do zwykłego życia. Od ponad dziesięciu lat wracam do tych samych ludzi i tych samych miejsc. Wiele z tych fotografii przedstawia zwyczajne sceny, które na pierwszy rzut oka nie zdradzają obecności wojny. To obrazy codziennego życia, w którym wojna nie zawsze jest widoczna, ale nieustannie pozostaje obecna.